نکات کوچینگی برای سخنرانی

نکات کوچینگی برای سخنرانی

قسمت دوم

در مقاله قبل درباره چندباور اشتباه و منسوخ شده که باعث میشوند یک سخنران غیر حرفه ای به نظر برسید صحبت کردیم. در ادامه با نکات بیشتری در این باره آشنا میشوید.

  1. مخاطبینی که از گوشی های همراهشان استفاده می کنند هیچ توجهی به حرف های شما ندارند.

بسیاری از سخنران ها فکر می کنند کسانی که سرگرم گوشی هایشان هستند، به حرف های شما اصلاً گوش نمی دهند. من متوجه شدم که برخی از افراد در حین سخن گفتن شما از گوشی هایشان برای یادداشت برداری، تحقیق درباره گفته های شما استفاده می کنند یا در کل دوست دارند هم زمان چند تا کار انجام دهند. به جای این که مدام خودتان را درگیر این کنید که چه کسی به حرف هایتان گوش می‌دهد و چه کسی حواسش به شما نیست، بکوشید تا اطلاعاتی را در اختیار مخاطبین قرار دهید که آنها را سر وجد بیاورد و مخاطبین را ترغیب می کند با سخنان شما ارتباط و تعامل برقرار کنید.

  1. همه منتظرند تا شما خرابکاری کرده و سوتی بدهید.

هم تجربه زیاد در سخنرانی کردن دارم و هم در سخنرانی های بسیاری به عنوان تماشاگر شرکت کرده ام، این فکر که همه به تک تک سخنان شما با دقت گوش می دهند و بی صبرانه منتظرند تا شما مرتکب یک اشتباه شوید، تصور اشتباه و غلطی است. دقیقاً برعکس، اکثر مخاطبین امیدوارند شما در کارتان موفق شوید! اگر فکر کنید که آن ها در پی یافتن یک خطا در سخنان شما هستند، زیادی بدبین هستید.

  1. تمرین کردن به معنای داشتن یک سخنرانی کامل و بی نقص است.

این قانون وجود دارد که می گوید تمرین کردن سخنرانی، کامل و بی نقص بودن آن را در پی خواهد داشت و بهترین سخنرانی ها آن قدر تکرار شده اند که گویا از روی یک متن از بر می خوانید. وقتی حرف هایتان را طوطی وار به زبان می‌آورید، شاید مضمون حرف هایتان درست و بی نقص باشند اما نمی توانید مخاطبین را با خود همراه کنید. بر روی آنچه می‌خواهید بگویید تسلط کامل داشته باشید و حرف هایتان از دلتان باشد تا بتوانید توجه و دل مخاطبین را به دست آورید.

نکات کوچینگی برای سخنرانی

 

  1. به چشمان مخاطبین خود نگاه کنید.

یک توصیه بسیار بد:”اگر مضطرب و نگران هستید به چشمان مخاطب خود نگاه نکنید در عوض به پیشانی آن ها یا پس زمینه اتاق نگاه کنید” این کاملاً اشتباه است. مخاطبین می خواهند مفهوم و مضمون کلام شما را دریافت و درک کنند، شما به آن ها انگیزه داده و الهام بخششان باشید و حسشان را متحول سازید. باید با آن ها ارتباط برقرار کنید. هیچ ارتباطی قوی تر از ارتباطی نیست که با تماس چشمی همراه باشد. هنوز هم مضطرب و نگران هستید. به چشمان مخاطب هایتان نگاه کنید تا ببینید چشم هایشان چه رنگی است و نفس عمیق بکشید.

  1. با دست صحبت نکنید.

اغلب به سخنران ها گفته می شود که در حین سخنرانی دست هایتان را در هم قفل کنید تا با حرکات دستتان حواس مخاطب را پرت نکنید. در حالی که اگر دست هایتان را به شکلی کاملاً طبیعی تکان دهید، بی تردید حسی از خونگرمی، قابل اعتماد بودن و سرزندگی را به مخاطب القا می کنید. گرچه گره کردن دست ها ممکن است از نقطه نظر برخی مخاطبین و در برخی فرهنگ ها ساختگی و تصنعی باشد.

  1. همیشه لبخند به لب داشته باشید.

لبخند زدن می تواند یک راه ارتباطی بی نظیر باشد اما این لبخند نباید ساختگی و تصنعی باشد و تنها زمانی مؤثر خواهد بود که پیامی را به مخاطب منتقل کند. مثلاً لبخند زدن به هنگام اعلام یک خبر بد بیجا و بی مورد است. این که همیشه لبخند به لب داشته باشید، کاملاً ساختگی به نظر خواهد رسید یا می تواند نشانه ضعف شما باشد. وقتی بیش از حد لبخند می زنید مخاطب تصور می کند نگران و مضطرب هستید و این به قیمت زیر سوال رفتن اعتبار و وجهه شما تمام می شود. لبخندتان باید با فرهنگ و موقعیت خاص شما همخوانی داشته باشد.

  1. داده ها تمام دارایی شما هستند.

اعداد و ارقام و واقعیت ها نمی توانند مخاطبین شما را به حرکت واداشته و به هیجان بیاورند، احساسات شما است که چنین شور و علاقه ای را در آن ها پدید می آورد.

مخاطبین ترجیح می دهند به کسی گوش کنند که احساساتشان ۱۰۰ درصد ملموس و واقعی است نه کسانی که ۱۰۰ درصد حق با آن ها است. نمونه بارز آن سیاست است. منظورم را اشتباه برداشت نکنید. این که آمار و ارقام داده های مختلف را چاشنی حرف هایتان کنید فوق العاده است. اما باید این کار را با یک شور و هیجان درست انجام دهید. اگر خودتان به آن ها اعتقاد نداشته باشید دیگران چرا شما را باور کنند.

 

 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *